One of the best products of "Theatre of the Absurd", Krapp's Last Tape successfully mirrors the life of modern people. As the outcomes of ww2 highly affected the rise of this genre, the play mainly revolves around the idleness of human beings and how they failed in every aspects of life. I like how Samuel Beckett conveys the idea of being ordinary with the image of clown. In the play, Krapp is resembled to a clown who makes people laugh but laughs come back to him. While reading the play, we feel pity and empathy for Krapp and somehow he achieves to touch our souls. His indecisiveness, intellectual and personal failure in life are still vivid concerns of society.
Diğer modernist yazarlardan farklı olarak Kafka'nın absürt elementler ve "magical realism" kullanarak ironik ton altında hayatın ve insanların acımasızlığını böylesine başarılı şekilde yansıtabilmesi kendisine hayran bırakıyor. Baştan sona romandaki her şeyin sembolik olması ilk başta " dalga mı geçiyor bu adam bizimle hamam böceği de nereden çıktı?" dedirtse de, "Kafkaesk" dünyaya girmeyi başardıktan sonra taşlar yerine oturuyor. Romanda dönüşüm geçiren kişi her ne kadar Samsa olarak gösterilse de hikaye ilerledikçe aile içindeki güç ve sevgi dinamiğinin de dönüşüme uğradığını görüyoruz. Bu bağlamda Kafka, modern insanın çevresine yabancılaşmasını, insanlar tarafından anlaşılmaması ve yargılanmasını klostrofobik bir ortam sunarak okuyucuya yansıtıyor.