Bir keresinde bana, her şey yolunda olsa bile yazabilmeye devam etmem gerektiği söylenmişti ve bunun da alıştırma gerektirip gerektirmediğini merak ediyorum. Sadece hava, bedenim ya da zihnim karanlıkken yazıyorum. İyi şeyler düşünürken de iyi yazabilmek istiyorum. Bu kadar yük, karanlık ve aşırılıkla dolu olmaktan nefret ediyorum. O yüzden kadehlerimizi daha pozitif düşünmeye kaldıralım!
Reklam
Zor zamanlar geçirdiğinizde dünyanın en zor şeyini yaşıyormuşsunuz gibi hissetmek çok doğal. Bu şekilde hissetmek bencilce de değil. Hayatınızın bazı alanları görece daha iyi diye genel olarak durumunuz daha iyi sayılmaz. İş ya da okulu ele alalım mesela: İyi bir şirkete ya da üniversiteye girmek güzel ancak bir kere yerleştiniz mi, şikâyetler başlar. Her deneyimde başından sonuna kadar, "Burası mükemmel!" diye düşünmek mümkün mü sizce? Başkaları sizi kıskanıyor olabilir ama bu payınıza düşene razı olmanızı gerektirmez. O yüzden "Elimdekilerle neden mutlu olamıyorum?" gibi düşüncelerle kendinize işkence etmemelisiniz.
Mutlu olmak istiyorsanız, şu gerçeklerden korkmamalı ve onlarla yüzleşmelisiniz: İlk gerçek, daima mutsuz olduğumuz ve üzüntümüzün, acı çekmemizin ve korkmamızın bir sebebi olduğudur. İkinci gerçek de bu duyguların hiçbirini kendimizden tamamen uzaklaştıramayacağımızdır.
Une Parfaite Journée Parfaite,
Martin Page
Bazı sırlar, uğruna öldürmeye değerdi.
"Herkes hikayeyi farklı anlatır.
Ve biri daima yalan söyler."
BBC spikeri Anna Andrews, bir İngiliz kasabası olan Blackdown'da öldürülen bir kadının haberini ele almak için görevlendirildi ama Anna bu haberi yapmak istemiyordu.
Dedektif Jack Harper ise kendi baktığı cinayet soruşturmasında şüpheli durumundan kurtulmak için detayların üzerini kapatmaya çalışıyordu.
Birbirleriyle geçmişi olan bu ikilinin yolu tekrar kesişti. Üstelik buna sebep olan öldürülen kadını ikisi de çok iyi tanıyordu.
Çok akıcı ve oldukça güzel bir gizem/polisiye kurgusuydu. Belki sonlara doğru da hafif bir gerilim serpiştirilmiş olabilir de, ama gerilim türü olarak alabileceğimizi sanmıyorum. Bir bölümün sonu, sizi hemen diğer bölüme geçmeniz için teşvik ediyor. Okudukça merak duygunuzun artacağı bir roman. Ayrıca, katilin kim olduğunu tahmin etmek bu kitapta hiç kolay olmayacak. Beklemediğiniz, hiç tahmin etmediğiniz yerden vurulmaya hazırlıklı olun. Yazım dilini merak edenler için; oldukça akıcı, anlaşılır fakat alışılmışın dışında şimdiki zamanla yazılmış. Beni rahatsız etmedi, umarım sizi de etmez.
Dip not: Kitabın yazarı Alice Feeney de muhabir, haber editörü ve yapımcı olarak BBC News'ta on beş yıl çalışmış. Kitabın ana karakterine ve kitabın şekillenmesine de adeta kendinden bir şeyler katmış.
Reklam