Anlıyordum ki sizi sevmek için dünyaya gelmiş, bütün yeteneklerimi bu maksat için geliştirmiş, bütün hayatımı bu uğra vakfetmiş ve adamış bir bedbahtım.
Oh, hayat buydu, mutluluk buydu! Bu, yani sevdiğiniz, saygı duyduğunuz ve değer verdiğiniz güzel bir kadına hayatın dikenli yollarında yardımcı olmak; evet çalıdan çırpıdan, iniş çıkıştan, düşmekten ve yok olmaktan onu korumak...
Ah, ya Rabbi dünyada şefkat, af, insanlık gibi güzel şeyler varken neydi bu insanlardaki vahşilik ki hâlâ birbirlerini yiyor, hâlâ birbirlerini yemekten zevk alıyorlardı?