Şimdi, bizde sorumluluk duygusu genel olarak az. Çocuk aileden, okuldan bunu alamıyor. Kaytarmaya meyilli. Adamı maaşa bağladın mı, kendini işten azat ediyor. Benim prensibim “kaliteye prim”. Yani önce işi görelim, para sonra.
Arkadaş bizim millet otorite istiyor. Ötesi laf. Zaten laftan anlamıyor. Zılgıtı çekeceksin. İdarecilik siyaset demek; bir yüzün gülecek öteki yüzün azarlayacak. Kervan başka türlü yürümez.
Kantinde oturuyoruz. Başka oğlanlar, kızlar geliyor. Zamanla alışıyorsun. Benim önceleri dilim tutulur, yüzüm kızarırdı; sonra geçti. İnsan her şeye alışıyor.