augustine

Sonraki birkaç gün içerisinde Kya, başkalarının hatalarından ve belki de en fazla galyan balıklarından ders alarak Baba ile yaşamayı öğrendi. Sadece yolundan çekil, sakın seni görmesin, güneşli yerlerden gölgelere kaç.
Sayfa 26·Kitabı okudu
Reklam
İçini kemiren bir açlık, -o kadar sıradan bir histi ki- Kya'yı şaşırttı. Mutfağa yürüyüp kapıda durdu. Hayatı boyunca bu mutfak, fırındaki ekmek, kaynayan fasulye ya da pişmiş balık yahnisiyle ısınmıştı. Şimdi mutfak bayat, sessiz ve karanlıktı. "Yemeği kim yapacak?" diye sordu kendi kendine. Kim dans edecek? diye de sorabilirdi.
Sayfa 24·Kitabı okudu
"Biraz daha büyüdüğünde anlayacaksın," dedi Jodie. Kya küçük olmasının aptal olduğu anlamına gelmediğini haykırmak istedi. Hepsinin evden gitme sebebinin Baba olduğunun farkındaydı, asıl merak ettiği, neden kimsenin onu da yanında götürmediğiydi.
Sayfa 23·Kitabı okudu
Günün ilerleyen saatlerinde Kya, veranda merdivenlerine geri döndü ve uzunca bir süre bekledi ama yolun sonunu izlerken asla ağlamadı. Yüzü durgundu, arayışta olan gözlerinin altında dudakları sadece bir çizgiydi. Fakat Anne o gün de geri dönmedi.
Sayfa 21·Kitabı okudu
İnsanoğlu köşeye sıkıştırıldığında, çaresiz olduğunda ya da izole edildiğinde doğrudan, hayatta kalmayı sağlayan içgüdülerine yönelir. Bunlar çabuk ve adildir. Bunlar, insanın her zaman elinde olan kozlardır çünkü daha narin genlerden, sonraki jenerasyonlara aktarılırlar. Ahlaki kural değil, basit hesaplardır. Kendi içlerinde, güvercinler de şahinler kadar kavga ederler.
Sayfa 18·Kitabı okudu
Reklam