Anneler oğullarına ve kızlarına farklı davrandıklarını genellikle kendileri de kabul edeceklerdir. Çoğu anne, bulaşığı yıkamasını oğlundan değil de kızından istemeye eğilimlidir. Oysa biz kadınlar bulaşıkta erkeklerden daha yetenekli değiliz! İnsan kendi kendisini değiştirmeden yeni kuşakların değişmesini beklememeli.
Erkekler bugüne kadar "pozitif ayrımcılıktan"
yararlandılar, artık bu süreci kadınların lehine tersine çevirmek gerekiyor. En azından cinsiyet ayrımcılığı tamamen ortadan kalkana kadar!
Kadınlar üzerinde kurulan erkek egemenliği
zaman içinde belirli tarihsel ve kültürel özelliklere bürünmüş olsa da, bütün grupları etkilemiştir. Kadınlar kendilerini kanıtlama ve onurlarını kazanma gereksinimini, baskı altındaki bazı azınlıklarla paylaşıyor olabilirler. Ancak kadınlar bir azınlık grubu değillerdir, insanoğlunun evrensel bir parçasıdırlar. Birer canlı varlık olarak hepimiz bir cinsiyete sahibiz. İşte hiyerarşi oluşturmadan gözetmemiz gereken bu evrensel heterojenliktir.