Clementíne
@everythingonnabeokay
119 okur puanı
Temmuz 2020 tarihinde katıldı
7/10
2021 8. kitabı
-Spoiler Bulunur-
Kitabı sevdim serinin en iyi 2. kitabiydi diyebilirim. En iyi kitap da ilkiydi bence. Ortadaki kitaplar (2, 3 ve 4. kitap) da karakter gelişimi ve kitabın geçtiği yeraltı evreni gelişimi açısından güzeldi. Seri gençlere hitap eden akıcı ve anlaşılabilir çerezlik bir seri. Sonunda güzel mesajlar da veriyor.
Bu kitap için konuşacak olursam cidden sevdim ve çoğunluğun aksine sonunu da sevdim çünkü her şeyin "iyi" sonuçlanması ve kimsenin ölmemesi zaten gerçekçi ve inandırıcı olmazdı. Elbette ve malesef savaşta birileri ölecekti ve birileri yaralanacaktı. Baş karakterlerin çok az hasar alması ve en önemli karakterlerden sadece 2sinin ölmesi bana yeterli bile gelmedi açıkçası. Aresin ve Solovetin ölmesi üzücüydü ama o kadar savasa ragmen asıl ölmemeleri şaşırtıcı olurdu. Gregorun bu savaşları da ölmeden atlatması hiç inandırıcı olmadı mesela. Ama baş karakter olduğu için hayatta tutulmak istenmesi kaygısını anlayabiliyorum. Luxa ile ayrı düşmeleri üzücü oldu. Bu çocukların daha 12 yaşında olması da biraz olağanüstü olmuş. En azından 15-16 yaş olması daha iyi olabilirdi. Sonlarda Sandwichin kehanetlerinin zırva olduğu ve kendisinin militarist düşüncelerini aşılamasının yanlışlığını göstermeleri çok iyi oldu. Serinin başından beri bu düşünceler içindeydim. Adam bir tane bile iyi kehanet yazmamış yüzlerce saçma savaş ve kan dökmekle ilgili kehanet yazmış. Evet kısaca belirtmem gerekirse gayet beğendim kitabı ve seriyi. Gençler için okunabilir bir kitap ve okumaya yeni başlayan birine de alışkanlık kazandırabilir diye düşünüyorum.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Evrenin Sonundaki Restoran·264 syf.·
6/10
2021 5. kitabı
Aylarca elimde sürünen, okurken araya bir sürü kitap aldığım ve sevsem de okumaya pek istekli olmadığım için beklettigim kitap. Aslında cidden bir iki günde bile bitirebildirdim akıcı, güzel ve zekice yazılmış bir kitap. Ama sanırım ilgim başka kitaplara kaydigindan ve öncelik sırasında arkalara düştüğünden bu kadar zor okudum. Her şeyi güzeldi ve aradaki o kara mizahlar cidden hem gülmeme hem de düşünmeme sebep oldu. Tek anlamadığım son sayfalardaki "altı kere dokuz kaç eder tabiki 42" kısmıydı. Kitabı okuyan ve bu kısmı anlayan varsa yardımcı olursa sevinirim.
Puan vermedi·400 syf.·
2000 123. kitabı
Kitaplar arasında görünce dayanamayip ekledim. Bu kitabı çocukken defalarca okutmuş ve okumuşum. Yaşım büyük olmamasına rağmen görünce duygulandım. Çocukluk arkadaşlarımla (şimdi asla yapmayacak olsam da ) kitabın çoğu sayfasını karalamışız. Anı olarak kaldı onlar da. Kitabın içeriğine dair pek bir şey hatırlamasam da çocukken bana kendini bu kadar sevdiren bir kitabın güzel olacağını düşünüyorum. Çocuklar için resimlerini de çok ilgi çekici yapmışlar. Öneriyorum...
Aylar önce deftere yazdığım incelemeyi buraya da geçirmek istedim.·134 syf.·
8/10
2000 123. kitabı
Kitabı sevdim ve bana farklı bakış açıları kazandırdı. Kitabın anlaşılabilir bir dilde olması ve ara sıra uzun cümleler olsa da sıkmaması güzeldi. Oldukça düşündürücü bir kitap. Din ile insan ilişkisinden, tektipleşmeden, modern ve modernize olmaktan, evrenselleşmeden, din ile dil ilişkisinden, ırkların yüklediği kimliklerden ve daha birçok konudan bahsediyor. Bunları birbiriyle bağlantılı anlatması da kitapta akıcılık sağlıyor.
OKUMA KEYFİNİZİ KAÇIRACAK ŞEYLER (SPOİLER) BULUNUYOR
Tek bir aidiyet tek taraftan, iki aidiyet iki taraftan bakmaktır. Yazarın hem Lübnan hem de Fransaya olan aidiyetleri onun çok taraflı düşünebilmesini ve bakabilmesini sağlamış. Zaten kitapta da bahsedildiği gibi tek kendi kimliğimizden değil bütün kimliklerden, kültürlerden taraf olmalıyız. Herkesle aynı kabileden -gezegensel kabileden- olmalı, kimseyi öteki görmemeliyiz.
(Devamı sonradan yazılmıştır.)
Aslında kitapta şunu daha da iyi anladım ki ırkların hiçbir önemi yok. Sadece insanların koyduğu sembolik kavramlara değer yükleyen ve onları önemli hale getiren gene insanlar. Bir diğer hoşuma giden konuysa dinin insanı biçimlendirdiği gibi insanın da dini biçimlendirmesi. Çok detaylı bahsedilmese de bence güzel ve düşündürücü bir konuydu. Bu kitap deneme türünden okuduğum ilk kitap. Yaşımdan ötürü belki bazı şeyleri eksik veya yanlış anlamışımdır. Bu yüzden ilerde tekrar okuyacağım.
8/10
2020 13. kitabı
Stefan Zweig'dan beklenilecek güzellikte bir kitaptı bu kitap da. Çok sevdiğim ve gene yaşanan duyguları yaşıyormışçasına etkilendiğim bir kitaptı. Akıcı ve bir oturuşta bitirilebilir. Genel anlamda yazacaklarım bu kadar. Şimdi sıra spoiler içeren kısmında.
OKUMA KEYFİNİZİ KAÇIRACAK ŞEYLER
(SPOILER) BULUNUYOR
Kitapta düşünülecek çok şey olmasına rağmen benim aklımın takıldığı yer sonu oldu. Son kısımda kadın efsane olacak ve unutulmayacak bir ölüm için çabalıyor ancak ne efsane oluyor ne de unutulmuyor. Ve sonra çok güzel bir cümle geliyor 'tarih kahramanlarını kendi seçer'. Gerçekten de bu şekilde oluyor. Hayat hikayesini film veya dizi şeklinde izlediğimiz, kitap şeklinde okuduğumuz, derslerde buluşlarından ve başarılarından bahsettiğimiz, sosyal medya üzerinden tanıdığımız birçok insan var. Peki bunların hepsi kendi çabalarıyla mı oldu? Belki bir kısmı çabalamıştır ancak genel anlamda bu böyle olmuyor. Bazı bilim insanlarını duyuyoruz derslerde. Onların yaptığı icatları, keşfettileri şeyleri öğreniyoruz. Onların ismi ve hayatını herkes duyuyor. Ama kitapta sadece bir satırda, küçücük harflerle adı geçen bilim insanları onlardan daha mı az çalışmıştı? Belki çok daha fazla çabalamıştı ancak şans ki bulamamıştı. Ya da Adolf Hitler'den bahsedelim. Evet onun ölümü sansasyonel bir ölümdü ve bunu kendisi yapmıştı. Onun yaptıkları birçok filmde ve kitapta anlatıldı. Peki o ölümüyle mi anılıyor yoksa yaptıklarıyla mı?
Neyse bayağı uzun yazdim ve sadece son 3 sayfada geçen küçük bir kısım. Aslında yazılacak, konuşulacak daha çok şey var ama bugün hayli yazı yazdım. Bu kitabı için de Zweig'a sonsuz teşekkürler.
