Evie
@eviedescendants
11 okur puanı
Şubat 2023 tarihinde katıldı
Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu
Eğer yaşarsam bu mektubu yırtıp atacağım ve her zaman yaptığım gibi susmaya devam edeceğim. Ama eğer bu mektubu ellerinde tutuyorsan, bil ki bir ölü sana hayatını, baştan sona kadar sana ait olan hayatını anlatıyor.
Reklam
Metro 2033Alıntı
Binlerce Karaderili, yürekleri sevinçli ve umutlu bir bekleyişin heyecanı ile hareket halindeydi.
Gözlerinin önündeki karanlık dağıldı, dürbünle yeniden bakınca, yüzlerce kara siluetin aşağıda, toprağın üzerinde durduğunu gördü. Hepsi şaşkın gözlerle ona bakıyor gibiydi, uzun zamandır özledikleri mucizenin gerçekleşmesine, anlamsız kardeş savaşının bitmesine inanamıyorlardı. Tam o saniyede, arkasında ateş ve toz bulutundan bir iz bırakan ilk roket gökyüzüne yükseldi ve Karaderililer'in bulunduğu yerin ortasına düştü. Hemen arkasından, üç roket daha kızıla dönüşen ufku delip geçti.
Artyom, ateşlemeyi önlemek, yaşananlara engel olmak ve durumu açıklamak için yerinden fırladı. Ama bulunduğu yere çöküp kaldı çünkü her şeyin bittiğini anlamıştı.
Turuncuya çalan bir alev topu "karınca yuvası"nın üzerine yayıldı, yağa bulanmış bir bulut yükseldi ve her yandan gelen patlamalar çevrelerini sardı. Vücudu şişti, içinden gelen son bir inleme duyuldu, sonra içi geçti ve olduğu yere yıkıldı. Yanan tahtalarla etlerden çıkan yoğun duman etrafı sardı. Gökyüzünden hâlâ yeni roketler düşüyordu ve her can kaybı, Artyom'un ruhunda tedavi edilemeyen bir acıydı.
Metro 2033
Ama genç kadının iyice kurumuş cesedine bakarken, acaba bu kadar uzun dayanabilir miyim, diye düşünmeden edemedi. Umudunun bu kadının inancından farkı neydi? İnsan, metroda yaşadığı yıllar boyunca, tekrar yukarıya dönmenin zaferini tatmak adına kendini yeterince güçlendirmemişti. Tam aksine, sadece küçülmüş, küçülmüş, karanlığa ve daracık bir alanda yaşamaya alışmıştı. Metronun çoğu sakini, insanların dünya üzerinde bir zamanlar kurduğu mutlak hakimiyeti ve gücü unutmuştu. Zaten bunun artık ne faydası olabilirdi ki? Bir bölümü ona özlem duyarken ve diğerleri dünyayı lanetlerken... Gelecek, bunlardan hangisine aitti?
Artyom, insanları şimdi Karaderililer'in gözüyle görüyordu. Toprağın altına sığınmış zavallı p*çler, çevrelerine ateş ve kurşun saçıyor, Karaderililer'in gönderdiği temsilcilerini yok ediyorlar, ellerindeki beyaz teslim bayrağını alıp bıçakla gırtlaklarını kesiyorlardı. Artyom, bu varlıkların nasıl bir umutsuzluğa düştüklerini görüyordu çünkü Karaderililer bir anlayış köprüsü ve bir bağlantı kurmanın ne kadar zor olduğunu anlamışlardı. Derinlerde, aşağıdaki geçitlerde akılsız ve vahşi canlılar yaşıyordu, kendi yaşadıkları dünyayı yok etmişlerdi, hâlâ da birbirleriyle savaşıyorlardı, şayet doğru yol gösterilmezse kökleri kuruyacaktı, yok olacaklardı. Karaderililer yine de insan- lara yardım elini uzatmayı denediler ama karşılarındakiler öyle bir nefretle diş biliyorlardı ki, Karaderililer sonunda istemeyerek de olsa tepki gösterdiler. Böylece Karaderililer'in, bu çılgın ama aynı zamanda şeytan gibi kurnaz varlıklardan kurtulma isteği doğdu, aşağıdaki geçitler insanlara zamanla dar gelip de yüzeye geri dönmedikleri sürece onlarla savaşacaklardı
Bütün bunları niçin, neden yapıyordu?
Metroda hayatın devam etmesi için mi?
Evet.
WDNCh'de yine mantar ve domuz yetiştirebilsinler diye, üvey babasıyla Şenya'nın ailesi orada huzur içinde yaşayabil- sinler diye, insanlar Alekseyevskaya ve Rişskaya'ya yeniden yerleşsinler diye, Belorusskaya'daki ticaret hayatı durmasın diye. Brahmanlar kendi özel giysileriyle Polis içinde rahatça dolaşsınlar ve kitap sayfalarını karıştırsınlar diye, eski bilgi- leri araştırıp gelecek kuşaklara aktarsınlar diye. Faşistler kendi devletlerini kursunlar, düşmanlarını yakalasınlar ve onlara işkence etsinler diye. Solucan'a inanan insanlar, yine çocukları kaçırsınlar ve yetişkinleri yesinler diye. Mayakovskaya'daki kadın geçimini sağlayabilmek için küçük oğlunu yine başka- larına satabilsin diye. Pavelezkaya'daki sıçan yarışları sona ermesin ve Tugay Savaşçıları faşistlere saldırılarını ve diyalektik tartışmalarını sürdürebilsinler diye. Metroda yaşayan binlerce insan soluk alsın, yemek yesin, birbirlerini sevsin, çocuklarını doğursun, içlerini boşaltıp rahatlasın, uyusun, hayal etsin ve rüya görsün, savaşsın, öldürsün, hayran olsun, birbirlerini aldatsın, felsefe yapsın, nefret etsin, herkes kendi cennetine ve cehennemine inansın diye. Metrodaki hayat, bu anlamsız, yararsız hayat, ışıklı ve erdemli, kirli ve içten içe kaynayan, alabildiğine çok yönlü ve bu nedenle böylesine büyüleyici ve harika yaşam devam etsin diye.
Reklam