Reha, benim bu dünyada kendime ait bir yerim hiçbir zaman olmadı. Sen benim ilk evimdin. Yaralı bir çocuğa açabilecek sağlam kollar vaat eden ilk umudumdun. Sen yanımdayken rastladığım her çocuğu kendi çocuğum sandım. Sen yanımdayken içimdeki öksüz çocuk kalabalık bir aile oldu sandım. Çünkü, sen bilmezsin Reha ve bilmemelisin de, sen hep böyle "kalabalık" kalmalısın.
İnsan sevdiği eve veda etmez,sen benim evimdin...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Sen benim ilk evimdin. Yaralı bir çocuğa açabilecek sağlam kollar vaat eden ilk umudumdun. Sen yanımdayken rastladığım her çocuğu kendi çocuğum sandım. Sen yanımdayken içimdeki öksüz çocuk kalabalık bir aile oldu sandım.
Ne evimdin ne evsiz kaldım seni yitirince. Geçmişim sende mühürlü değildi, bir gelecek de vaat etmedin bana.
"...Benim bu dünyada kendime ait bir yerim hiçbir zaman olmadı.
Sen benim ilk evimdin. Yaralı bir çocuğa açabilecek sapasağlam kollar vaat eden ilk umudumdun."