"Sen benim tek evimdin; şimdi nereye gitsem sokaktayım."
Alıntı
Aşk Bir Düşüştür Sevgilim
Dipsiz bir kuyu demişlerdi aşk için, Dengemi yitirdiğim o ilk saniyede, Yere sert bir çakılma beklerken boşlukta; Kolların tuttu beni, bir mucize gibi. Korkularla örülüydü duvarlar. Biliyordum, Isdırap da aşktı, huzur da... O an, rüya gibi bir anın kucağında, Kazanmış saydım kendimi. Aptaldım, evet; deli gibi aşıktım. Öyle derin bir iç çekiş ki bu, sanki hiç bitmeyecek Sanki ciğerlerime bir daha nefes gelmeyecek... Her şeyim yaptım seni, her şeyden öte; Soğuk olsa da terk etmeyeceğim tek ev sendin, Evdin evimdin benim, sırtımı dayadığım... Haberim yoktu üzerime çökeceğinden, Beni o enkazın altında, öylece, Paramparça ve kimsesiz bırakacağından. Gittin. Bir daha sevmeyeceğinden emin, Bir daha gelmeyecek kadar uzak... Önce evim oldun, sonra enkazım; Kuyunun dibini gördüm, kollarını çekince. -Mari
“Yeterince kitabın var” diyenlere cevabımız hazır.
-Güneşim Yıldızım Yakamozum
Sensiz bir adım dahi adım atmaz oldum, Her günüm zehir gibi tadım gene yok, Uykularım bölük pörçük korkularım bir rüyam, Gün ışığımdın gidişinle karanlığıma kapatın Hadi gel tövbeler barikatını aşta, Benim bu halime acıda vicdanına kan, Son bir kez senden aşk dilendim bunu hor görme, Kapında bir sokak köpeği oldum affet beni sevdiğim Acımsız günler geçirdim yıkıldımda ölmedim, Vurgun yedim düştüm kalktım yerimden, Sensiz geçen her gece ölümle eş değermiş.. Güneşin battığı yalnızlar limanında seni bekliyorum , Son defa kızıl güne merhaba derken, Sana son bir defa sarılmak istiyorum, Gün ışığımı yeniden aydınlatmak için, Bir köpek gibi yalvaracağım sana, Bana yakışmazdı ama sen beni bu hale getirdin, Sensiz ben uykulara hasret bunu bil, Pişmanım işte bir piç misali sana sığınıyorum, Evimdin dört köşeli odam yeri geldi annem gibi gördüm seni, Yapma bana bunu güneşim yıldızım yakamozum , Affet beni affet…. -turna 11.04.2026
Şiir
Gök'yüzü artık sadece gökyüzü...
Hani bir kız çocuğu vardi gök'yüzüne aşık. O kız çocuğu birini kendi gök'yüzüsü yapmıştı. Herkesten kaçıp gök'yüzüne sığınmıştı. Olur ya için daralır bir huzursuzluk kaplar derin bir nefes alırsın kafanı kaldırıp bakarsın gök'yüzüne..dağılır tüm kasvet tüm huzursuzluk. Sen benim gök'yüzümdün. Mavimdin. Evimdin. Sonsuzum sandığım sonumdun. Adına şiirler yazdığım yaşlar döktüğüm ama sevmekten vazgeçemediğim tek varlıktın. Kalbimi hissetmeye başladığım andın. Yaraydın, sızıydın ama vardın. Nefrettin, kırgınlıktın ama oradaydın. Şimdi o gök'yüzü başkalarına yuva olmuş. Sadece gökyüzü olmuş. Mavisi gitmiş grilere bürünmüş. Ve o kız çocuğu, Kaybetmiş mavisini kalbiyle birlikte. Şimdi fırtınalar kopuyor kızın içinde Gökyüzünde bahar esintileri Şimdi o kız çocuğunun tek bir dileği var, Gökyüzü sonun olsun. Sonun olsun.
YIKILAN TUĞLALAR Ördüğün tuğlalar Şimdi tek tek yıkılıyor. Ne çatım kaldı beni koruyacak, Ne dört duvarım... Oysa evimdin benim, Ocağımdın, Ateşim oldun. Şimdi çak kalbindeki çakmağı, Tut kalbimi, Al avuçlarının içine Yak yakabildiğin kadar... Ayten ALTINTOP 08.03.2026 🖋
693
kalbimin umudu sendin evimdin yıkıp geçtiğin Cevahir Sevil 27.1.2026/Ö.S.2.15