Hivda
@evinhivda
ölenlerin adını unutma türkülerin, meydanların.
58 okur puanı
Ocak 2018 tarihinde katıldı
Mutluluğun aşk olduğunu söylüyorlar. Oysa aşk mutluluk getirmez, hiçbir zaman da getirmemiştir. Tam tersine, sürekli bir kaygı durumudur aşk, bir savaş meydanıdır; kendi kendimize sürekli olarak acaba doğru mu yapıyorum diye sorduğumuz uykusuz gecelerdir. Gerçek aşk, vecd ile istiraptan oluşur.
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Yani sen şimdi babanın da o boşluklar'ı doldurmaya çalıştığını mı söylüyorsun?”
“Gerçi çalışmaktan asla vazgeçmeyeceğini düşünüyorum, ama beni yanıltır da bir gün kendini emekliye ayırırsa derin bir bunalıma girecek. Bundan eminim. Yıllar sonra kazandığı özgürlüğü ne yapacağını bilemeyecek. Herkes onu iş hayatındaki parlak başarılarından dolayı gönülden kutlayacak, şirketini ne kadar müthiş yönettin, ardında ne kadar önemli bir miras bıraktın falan diyecekler, ama artık kimse ona vakit ayırmayacak, hayat akıp gidiyor ve herkes hayatın akışi içinde kısılıp kalıyor. Babacığım kendini yine bir sürgün gibi hissedecek, ama bu sefer sığınabileceği bir ülke olmayacak."
Ben hiç yerimde duramam, hep tezcanlı biri oldum. Çok çalışıyorum, oğluma çok vakit ayırıyorum, çılginlar gibi dans ediyorum, hat sanatını öğrendim, satış kurslarına gidiyorum, kitap delisiyim, durmadan okuyorum. Ama bence bütün bunlar o hiçbir şeyin olmadığı anlardan kaçmanın bir yolu, çünkü o boşluklar bana içinde sevginin kırıntısı olmayan mutlak bir boşluk duygusu veriyor.
Birden durdu. Onunla birlikte herkes durdu, vurmalılar sustu. Gözleri hâlâ kapalıydı, ama yanaklarından yaşlar boşanıyordu. Kollarını havaya kaldırdı ve haykırdı: “Öldüğüm zaman beni ayakta gömün, çünkü bütün ömrüm dizlerimin üstünde geçti.”
Gerçeklik, beyne giden bir dizi elektriksel uyartıdan başka bir şey değildir. “Gördüğümüzü' sandığımız şey, beynin tümüyle karanlık bir bölümüne giden bir enerji atışıdır. Ama başkalarıyla aynı dalga boyunu yakalarsak, o gerçekliği değiştirmeyi deneyebiliriz. Sevinç de. tıpkı heyecan ve sevgi gibi, benim anlamadığım bir biçimde bulaşıcıdır. Hüzün, depresyon ya da nefret de öyle...