“ - Bence biz kör olmadık, biz zaten kördük
+ Gören körler mi
- Gördüğü halde görmeyen körler. “
Bu diyalog kitabı kısaca anlatmaya yetiyor sanırım.
Etkileyici ve sürükleyici bir kitap ve başlı başına bir metafor. Hele ki içinde bulunduğumuz dönemi göz önüne alırsak, benzer nitelikleriyle ürkütücü bile sayılabilir.
Kitap, bir insanın aniden kör olmasıyla başlayıp bunun salgın halinde herkese yayılmasını ve bu durumun insanı nasıl değiştirdiğini anlatıyor. Bir insanın temel yetilerinden birini kaybetmesiyle yapabileceği kötülüklerin sınırının olmadığını, bencilliğini, ahlaki yozlaşmayı, vahşi bir hayata geçişini yer yer mide bulandırıcı bir şekilde gözler önüne seriyor.
Ayrıca yazarın nokta ve virgül dışında hiçbir noktalama işareti kullanmaması da ilgi çekici. İlk başta değişik gelse de okumanın akışını etkilemiyor.