“Aşk şarabından arda kalan bir işret yorgunluğuyla hecelenen bu şiirler, mânâ denizine atılan bir şişe içinde bulundu... Şarabı ben içtim, şiirler size kaldı…”
sayfa 300 den sonra beynim fena karıştı çünkü olay ve kişiler sürekli değişti e tabi daha heyecanlı oldu . kendini vererek okuduğunda anlamaman imkansız olaylar bağlantılar dehşet güzel sadece böyle harika başlayan bir kitabın sonunun daha etkileyici olmasını isterdim süpriz bir son mesela.