Evren
@evrenlerce
63 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ağaçlar, hayvanlar, böcekler, kuşlar, mantarlar, memeli hayvanlar ve bolca insanın etkileşimlerinin ne denli hassas bir dengede olduğunu verdiği kaynaklı örneklerle ispatlayan bilgi dolu bir kitaptı. Kendi adıma doğa hakkında pek çok yeni bilgi edindim. Ormana atılmış bir kaç meyve çekirdeğinin bile ormanda derin bir iz bırakabileceği gerçeği ve binlerce örnekle anlatıldığı gibi ekolojik döngünün nasıl işlediği beni büyüledi. Bu ekolojik döngüde ise insanın kendi yerini hala bulamadığını gördüm.
Aklımda tek bir düşünce ile kitabı kapattım. Belki de insan bu gezegende sadece gözlemci olarak kalmalı. Zira dokunduğumuz her şeye aşırılığımız ile zarar veriyoruz. Kitabın son cümlesi ise bana çok şey anlattı ve birazda olsa umut verdi.
"İyi haber, sadece kadim ormanları yeniden kazanabilecek olmamızdan ibaret değil, aynı zamanda iklimi doğru yolda ilerleyecek şekilde biçimleyebilecek olmamız. Bunun içinse herhangi bir şey yapmamız gerekmiyor aksine sadece olduğu gibi bırakmak yeterli."
Reklam
Doğal seçilim <3
Fiziksel eksikliklere rağmen tıbbi yardımlarla yaşamaya devam ettiğimizde, hatta kusurlarımızı gelecek nesillere aktardığımızda insan türü giderek daha savunmasız hale gelmez mi? Ve tıbbi bakım imkanlarının aniden kesintiye uğraması durumunda bu türün çöküşü yaşanmaz mı?
İçimizden kaç kişi apandisit ameliyatları, insülin enjeksiyonları, beta blokerlar ya da en basit haliyle gözlük olmadan yaşayabilir? Bugün bize eziyet eden bu marazlara bundan on bin yıl önce sahip olsaydık yırtıcı hayvanlar için çok kolay bir av olurduk. Başka şekilde ifade edecek olursak evrim bizi sert ama gerçekçi bir elemeden geçirirdi.
Bu tarz araştırmaları seviyorum
İnsan hücrelerinin kendi kendini yok etme programını maymunlarınkiyle karşılaştırdılar. Bu program, eski ya da kusurlu hücrelerin parçalanıp yok edilmesini sağlar. Karşılaştırmanın sonucu: kendi kendini temizleme mekanizması maymunlarda bizden çok daha etkilidir. Araştırmacılar, insanlarda bizden hücrelerden arınma oranının düşük olmasının daha büyük bir beyin sağladığına ve bununla ilintili olarak da hücreler arasındaki bağlantı oranının arttığına inanıyor.
Zekadaki bu kazanımın bedeli yüksek olabilir. Çünkü kendi kendini yok etme programı aynı zamanda kanser hücrelerini de yok eder. Maymunlar neredeyse hiç kansere yakalanmazken, bu hastalık insanlarda en yaygın ölüm nedenlerinden biridir. Düşünme yeteneğimizin bedeli çok mu yüksek? Mevcut zeka insanlığın hayatta kalması için uygun değilse ya arttırılmalı ya da azaltılmalıdır. İkincisi bugünkü anlayışımıza göre pek kabul edilmez.