Eğitim sisteminin aşırı standardizasyon ile kurguladığı suni dünyadan gerçek dünyaya geçiş hiç kolay olmuyor. Fakat çağımızda bunun böyle olması için artık gerçek bir sebep yok, kısıtlar kafamızda.
Eğitim, tarihinin başından beri içeriğe önem vererek ilerledi. Fakat artık süreç önemli. Öğrencilerin kendi kendilerine öğrenmeyi öğrenmeleri gerekiyor, çünkü artık yaşamda öğrenmenin sonunun olmadığı iyice netleşti.
"Her insan,ne kadar müspet yaratılışta olursa olsun ölümünden sonra tekrar dirilmeyi düşünür,özler. Bu hayat dediğimiz mihnetler silsilesinin çok ileri zamana, müpheme atılmış bir mükâfatı gibidir. En müsait ve daima kazanacak kâğıtlarla oynanan bir oyun gibi, yeniden, âdeta bastan aşağı beğenmemek, inkâr etmek, değiştiğinden dolayı sevinmek için kalmışa benzeyen küçük bir mazi şuurundan başka her şeyi, her tarafı değişmek, güzelleşmek şartıyla tekrar yasamağa başlamak insanlığın elbette vazgeçemeyeceği bir hülyadır."