Ömer Özdemir
@exomaniac
Kimseyi kırmadan incitmeden; beni kuytu bir köşede unutun ne olur, yürüdüğüm yolun izlerine yük oluyorum..
İş Sağlığı Ve Güvenliği Uzmanı
Gaziantep
42 okur puanı
Mayıs 2021 tarihinde katıldı
Oku ve denememi değerlendir.. Deneme#1Düşünce
Kırgınız. İçimizde kalanlar, kursağımızda kalanlardan daha büyük daha zor yutuluyor üstüne istediğimiz kadar su içelim göğsümüzde kalıyor hep halbuki bu yaşımıza gelene kadar epey düştük dizlerimiz az kanamadı bisiklet tepelerinde misketlerimiz az kaybolmadı hani topumuz, yan komşunun bahçesine kaçınca da ellerimiz acımıştı hatırlarsanız bu diğerlerinden farklı biliyorum zaten diğerleri olsun diye ne çok can atıyoruz küçük olmayı suçluluk hissettiğimiz, tek şeyin annemizin vazosunu kırmak olduğunu, tadını hiçbir yerde bulamadığımız ekmek aralarını yada pazartesi gününün o sevimsizliğini hissettiğimiz günlere geri dönmeyi her birimiz istiyoruz. İmkanlı yada değil bunu içten içe istemenin dışında, şu yaşadığımız içinde bulunduğumuz hayattan bir nebze de olsa sıyrılıyoruz isterken hayaller kuruyoruz. Olmayacağını bile bile kurduğumuz hayallerimiz var gün bitiminde ağzımızda tadı kalan yorgunluğun, gece başlayınca yaşayan bizler için önemi büyük, önem taşıyan şeylerimiz var önemsemeyi seviyoruz bir de gidenler var tabi biz kalanların dışında belki pembe panjuru olan evlere, şahane bir sahil kasabasına ya da zenginliğe ulaşma hayallerimiz yoktu ama içinde, hep bir varış vardı. Hep bir nihayete eriş hep bir umut hep bir avuntu.Elimizde ne mi var? Kırgınlıklarımız ve hayallerimiz bu kez daha sıradan olan sizin aksinize ben halen pazartesi günlerini seviyorum halen zorluyorum hayallerimi ama inanın bana sizden daha çok istiyorum 5 yaşında bir erkek çocuğu olmayı o zaman dayak yerken bile “Anne” diye ağlayan çocuk yanımızı sofra adabını öğreten babayı ve en güzeli de mahalledeki çocuk sesini özledim. Kırgınız, elimizde olanlara değil yitirdiklerimize kazandıklarımıza değil, kaybettiklerimize bizi büyüttü diye annemize omzumuza bunca şey yetmezmiş gibi çuval gibi yüklenen ekmek
Reklam
Benim hiç gönlümü almadılar. Ben hep kendi kendime bir köşede affettim herkesi... 
Nilgün Marmara
Nilgün MarmaraÇünkü beni en iyi hissettiren şey bu.....1000Kitap
Canımı verip kendimi ezip gecebilecegim bir insandan vazgeçtim. Olur dediğim şeylerin olmadığına şahit oldum. Kendi kendime kurduğum hayallerin yıkılışını da seyrettim. Sevdiğim insanlar yüzünden çok ağladım. Dost dediğim insanlar tarafından sırtıma bıçaklar da yedim. Güvendim, kendimden çok inandım insanlara. Sevdim, o kadar çok sevmeme rağmen sevilmeye layık görülmedim. Çok şey atlattım, kendimce ayakta kalarak yürümeye çalıştım. Sanki düşüpte kırdığım ayağım değilde kalbim gibiydi. Ama ben yine de güçlüydüm, kendi yaralarımı kendim saracak kadar da büyümüştüm. O yüzden pek fazla yaklaşmam mesela insanlara, çünkü her biri ayrı bir bıçak taşıyor kelimelerinde. Onlar konuştukça benim kapanmayan yaralarım tekrar kanıyor. Bu yüzden kimseyle konuşmuyorum, kendime lâl olduğum gibi insanlara sessiz kalıyorum. Çünkü beni en iyi hissettiren tek şey bu......
Yanında olmayacağın bir kalbe sakın dokunma.
Sen bir görümlük bahar dersin,
Geride koskoca bir kış kalır...