Zaten normali de buydu, annem içe dönüktü, konuşmaz ve ses çıkarmazdı, hastalığının da rengi beyazdı, babam ise dışa dönüktü, konuşur ve ses çıkarırdı, hastalığı bile gürültülüydü, rengi kırmızı.
Seyyah olmak, kendi içinden şehrin içine, şehrin içinden kendi içine akıp gitmek, dışarıda görünmek ama içeride olmak, içeride dolaşıp dışarıda geziyor sanılmak. Güzeldir ve bunu yapacağız.