Esra Yanık
@eyanikk
Demek geçmişimizdeki tüm davranışlarımızdan bazılarının karaltılı, bazılarının ise parıltılı izler bıraktığı doğruymuş
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Hüznün doğal olarak hissedildiği mekanlar yok mudur?
Nasıl her meyvenin bir kurdu varsa, her insanın da yüreğini kemiren bir tutkusu vardır.
Kuşkusuz kolunun, bedeninin hareketinden yararlanamıyor, sesini kullanamıyordu ama bu güçlü gözler bu eksiklerin hepsini tamamlıyordu: Gözleriyle talimat veriyor, teşekkür ediyordu; bu adam gözleri canlı bir kadavraydı ve bazen hiçbir şey, gözleri hizasında bir öfkenin alevlendiği ya da bir sevincin parıldadığı bu mermer yüz kadar ürkütücü olamazdı.
Kendini bu şekilde şiirselliğe kaptıran bir adam bizimki gibi monoton bir ilişkinin hazzıyla yetinmesini bilemez.