eylbus

eylbus
@eylbuse
kitapların altını cizmeyi sevmeyen, burayı kendinden bir parca buldugu kelimelerle dolduran biri.(cok da takılmayın yani)
Aynı eski, bildik eşyalara bakındım durdum. Aynı gri, kasvetli eşyalara… Eskisinden farklı görünmüyorlardı. Peki o aynı mürekkep lekeleri, aynı masa, aynı sandalyeler; zaten önceden gördüklerim miydi gerçekten? Evet, aynılardı, tamamen aynılardı hem de. Peki, o zaman ben neden durduk yere yeniden doğmuş gibi davranmıştım ki? O ruh hâlinin sebebi neydi? Benim için birden güneş doğmuş, gökyüzünü maviye çevirmişti de o yüzden. Neden öyle olmuştu? Neden bazen, gerçek olmasa da, tatlı kokular bahçeye dolmuş gibi oluyor? Benim aptalca hayal gücümün ürünü olsa gerek hepsi. Bazen insan duygusallığa sürüklenip hayatının neye benzediğini unutuyor, heyecandan gereksiz heveslere kapılıp kendini kandırıyor işte.
Alıntı
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.

eylbus

, bir kitap okudu
Puan vermedi·176 syf.·
3 günde okudu
·
2023 19. kitabı
Fyodor Dostoyevski
7.6/10 · 77bin okunma
Fakat hem uysal hem de kendinden emin olanlara has o yüreğe sahibimdir belki de.
Sayfa 11·Kitabı okudu
Alıntı
Gözyaşları da hüzün de nafiledir. Bunu çok iyi biliyorum, kendim de yaşadım çünkü.
Sayfa 9·Kitabı okudu
Alıntı
“Elbette acıyı ve hüznü mesken tutmuş biz fânilerin, gökyüzünde ikisinden de habersiz dolanan kuşları kıskanması doğaldır!”
Sayfa 8·Kitabı okudu
Alıntı