Her yer karardı ve sesim kesildi. Yine de bağırmaktan vazgeçmedim. Düştüğüm karanlığın içinde, bağıra bağıra, kendimi duvarlara vurdum ama herkes uyuduğumu sandı.
“İnsan başka birinin fotoğrafını niye saklar? Hâlâ onu düşündüğü için, herhalde. Değil mi? Hatta hâlâ onu sevdiği için… Sen de onun için saklıyorsun o fotoğrafı. Hatta annemi o kadar çok seviyorsun ki başka kimseyi sevemedin. Onun için de hiç evlenmedin. Değil mi?”