Elbette hastanın geçmişini bilmek dışarıya hastanın penceresinden bakmayı büyük ölçüde kolaylaştırır. Eğer örneğin hasta art arda kayıplar yaşadıysa dünyayı kayıp gözlüğünün ardından görecektir.Yeni bir kayıptan korktuğu için sizin kendisi için önemli olmanızı ya da size çok yaklaşmayı reddedebilir. Bu nedenle geçmişin araştırılması yalnızca nedensellik zinciri oluşturmak adına değil, daha doğru bir şekilde empati kurmamıza izin verdiği için önemlidir.
Gençliğimizin baharında gelecekteki hayatımızı düşünmeye dalmışken, perde açılmadan önce neşeyle oturup sabırsızlıkla oyunun başlamasını bekleyen çocuklar gibiyizdir.Gerçekten neler olacağını bilmemek bizim için bir lütuftur. Eğer önceden görebilsek çocuklar bize ölüme değil hayata mahkum olan ama cezalarını ne anlama geldiğinden habersiz olan tutuklular gibi görünebilirler.
Başlıca ölümü yadsıma biçimlerimizden biri, kişisel özel oluşa, biyolojik zorunluluklardan muaf olduğumuza ve hayatın bize karşı başkalarına olduğu gibi sert davranmayacağına dair inancımızdır.