Smedes’in belirttiği gibi “Bağışlamak, bir tutsağı salıvermek ve bu tutsağın da bizim kendimiz olduğunu bulmaktır”; bağışlamak, yeni bir başlangıç yapmak ve özgürleşmek demektir. Başkaları, bağışlanmayı hak etmiyor olabilirler, ancak biz, bağışlayarak, sağlayacağımız içsel dinginliği (iç huzurunu) hak ediyoruz.
Onun gibi ruhlar, yanlarında öğretmenlerini, tutunacak tırabzanları ve bariyerleri hissetmedikleri anda kaybolacaklarına inanırlar. Dahası, vazgeçtikleri özgürlüğü başkalarında görmeye tahammül edemezler ve sevgiyle kendilerine verilmeye hazır olan her şeyi kısıtlama yoluyla elde etmek isterler.