Eylül

Gökyüzü öyle yıldızlı, öyle berraktı ki, onu gören kendine sormadan edemezdi: Nasıl oluyor orada böyle bir göğün altında türlü türlü suratsız, kaprisli insan yaşayabiliyor?
Reklam
... sırf bunun için yaratılmadı mı o Bir anlığına da olsa Yakın olmak için senin yüreğine?..
Karanlığın içindeydi artık. Bunu fark ettiği anda da farkındalığı sona erdi.
Bunca şevkle tutunmaktan hayata, Serbest kalmış korkudan, ümitten, Kaçar ve şükrederiz tanrılara; Bu lütuf geldiyse hangisinden. Bir canlı sonsuza dek ömür sürmez Ölü adam hiçbir zaman dirilmez En yorulmuş nehir bile dinlenmez Denize ulaşmadan salimen.
Hakikatin kendisinde bile; hakikat diye bir şey yoktu.
Reklam