Bütün fırtınalar yıkım getirir ama yağmurla birlikte hem tarlalar sulanır, hem de gökyüzünden bilgelik yağar. Bütün fırtınalar gelir geçer. Ne kadar şiddetliyse o kadar kısa sürer.
Delirmiş gibiydim ve sıkıntılarım bana keyif veriyordu. İnsanüstü bir keyifti bu ve yalnızca ben hissedebilirdim. Eğer olsalardı, tanrılar dahi böyle büyük bir keyfi hissedemezdi. O anda üstünlüğümü anladım. Ayaktakımına, doğaya ve tanrılara karşı üstünlüğümü hissetmiştim. Tanrıları, insanların arzuları yaratmıştı. Tanrısallaşıyordum. Üstelik ayaktakımın tanrısından daha büyüktüm. Çünkü içimde sınırsız ve ebedi bir enerji hissediyordum.