Eylül
@eylulinceelli
Ernest Hemingway, bu öyküde Santiago’yla birlikte Manolin’in kısa yaşanmışlıklarını sade ve akıcı bir dille ortaya koymuş. Santiago kendini oldukça yetiştirmiş yaşlı bir balıkçı. Ancak buna rağmen seksen dört gündür tek bir balık bile tutamamış. Manolin ise küçüklükten beri yaşlı balıkçının yanında çalışan, ona yardımcı olan ama ailesinin isteği üzerine başka bir balıkçının yanına verilip Santiago’yla aynı yolculukta bulunamayan genç bir çocuk.
Ve kitap aslında seksen beşinci gün yine o kayığın içinde olan Santiago'nun tek başına denize açılıp orada üç gün boyunca kılıçbalığıyla olan rekabetini, ona karşı olan zaafını, onu öldürmek için yaptığı tüm stratejileri tüm zorlukları anlatmakta. Aynı zamanda karakterimiz psikolojik savaş da veriyor kendi kendine. Koca okyanus içinde tek başına. Balıklarla, kuşlarla, öldürmek istediği tek kılıçbalığıyla konuşuyor. Ve de kendisiyle. O kadar naif monologlar, düşünceler var ki… En çok söylemek istediklerini bile sadece içinden dile getiriyor. ‘’Çünkü biliyor ki iyi şeyler yüksek sesle söylenirse olmayıverirdi.’’
Kitapta çok kez ‘’keşke çocuk da burada olsaydı.’’ cümlesi geçiyor. Bu da beni istemsizce anlamlandırma çabası içine sokuyor. Bu çocuk, bu Manolin neyi temsil ediyor? Korkunun, ölümün, zorlukların olduğu kadar yaşam hazzının da içinde olan kişinin orada en çok bulunmasını isteyeceği şey ne olabilir?
Belki de temsil edilen bir şey yoktu, çok açıktı.
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
‘’Bir buhar makinesini oluşturan malzemeler nelerdir?’’ diye sordu yaşlı adam.
Genç adam ise cevapladı: demir, çelik, pirinç, beyaz metal, vesaire. diye
Mark Twain’in ‘’İnsan Nedir?’’ adlı deneme türündeki kitabı ölümünden sadece beş yıl önce yayınladığı, yalnızca belirli bir kesime dağıtılmak amacıyla 250 adet basılmış ve anonim olarak tutulmuştur. Kitapta yaşlı adam ve genç adam olmak üzere iki karakterimiz, insan nedir konu başlığı altında birçok konuyu (makine insan, dış etkiler, yegane güdü, özveri var mıdır?, özgür irade, otomatik salt makine: zihin vs.) tartışmaktadır. Genç Adam, yaşlı adama kıyasla daha az bilen ancak şüpheci, düşünmekten vazgeçmeyen birisi olmakla birlikte yaşlı adam ise kendini dış etkiler sayesinde (çünkü sadece dış etkilerin insanı düşündürüp değiştirebileceğini bilir.) olduğu bu bilge noktaya getirmiştir. Okuma sürecinde ‘‘ah, hadi ama bu kadar da olmaz!’’ diyerek arada genç adamın yanında durdum sonra geçtim yaşlı adamın yanına dedim ki: ‘‘neden olmasın?’’. Okurken diyalogların içinde bir an kayboldum, bir an bulundum. Kendi fikirlerimle uyuşmayan noktalar olmadı değil, çok çelişkiye düştüm ve bu çelişkilerden olabildiğince keyif aldım. Bir diğer nokta ise, karşı çıktığım düşüncelere yönelik bir sonraki diyaloglarda beni ikna etmek amacıyla somut örnekler verilmesiydi. Her örnek, benim de örnek yaratmamı ve karşılıklı bir şekilde düşüncelerimizi paylaşmamızı sağladı. Demem o ki, belki ilk başta düşüncelerinize uymayabilir belki tehlikeli bulabilirsiniz (Mark Twain, bu eseri 23 yıl boyunca yayınlamak istemeyişinin nedeni de insanlık için tehlikeli olabileceği ve düşüncelerini dile getirmek, çevresindeki insanların onu kınayacağı korkusu yaratmıştır.) ancak tehlikeli olmayan fikri kim ne yapsın? Okuyun, düşünün, tartışın,
