Ve böylece ertesi gün başlarız tekrar.
Geçmişin aynı, yerleşik kurallarıyla.
Büyük, şiddetli neşelerden kaçabilseydik
Büyük acılardan da kaçabilirdik.
Yolunu kapatan taşın etrafından
Zıplayıp geçen kurbağa gibi.
"ben Tanrıdan bile korkardım. Tanrı'nın sevgisine değil, gazabına inanırdım. İnanç. Bu yalnızca Tanrın'ın kırbacını yemek üzere mahkemeye çıkıyormuşum gibi bir histi. Cehennemin varlığına inansam da Cennet benim için yoktu."
"Onu görmezden gelmeyi becerip yatıp uyuyabilsem o kadar da kötü olmazdı ama onunla konuşmamı istediği açıktı ve bu, her zamanki gibi, edilgen memnun etme ihtiyacımı ateşledi."