Bir ceylanın aslan gördüğünde salgıladığı kimyasalın aynısı arkadaşımızdan gelen bir mesaj yüzünden salgılanıyor. Bu durumda bu çağda duygularımıza nasıl güvenebiliriz?
İnsan, hiçbir şey yapmadan da bir yerlerde birilerinin ölümüne yol açmaya devam ediyor. Evimizde televizyon izleyip telefonla oynarken; bir yerlerde birilerinin şanssız, kendimizi şanslı olarak görüyoruz. Açlık çeken bir ülkede insanların ölmeyi beklemesi, bizim suçumuzdur. Bilinç, sorumluluk yaratır. Bizler sorumluyuz.
Günümüzde hala avcı-toplayıcı hayat süren Ache insanları incelendiğinde; saçsız doğan veya kız çocuk istememeyen babaların bebeklerinin doğar doğmaz öldürüldüğü gözlenmiş. Bunlar ilkel topluluklar, atalarımız da hata yaptı diye düşünebilirsiniz. Buna karşılık birkaç bin yıl önceki Arabistan'da da benzer şeyler yaşanıyordu. Beş yüz yıl önce Amerika'da böyle şeyler yaşanıyordu. Eli yıl önce Avrupa'da böyle şeyler yaşanyordu. Bugün dünyanın farklı bölgelerinde böyle şeyler yaşanıyor...