Bir çınar ağacından düşen yaprak misali,
düşmüş gitmiş gibiyim hayat bulduğum daldan
Şimdi ise kuru toprak üzerinde öylece kuruyup gidip, ezilmeyi bekliyor gibiyim..
Lakin bir meltem rüzgarı esip beni sürüklendirirse hava da,
başka ne ister bu kuru yaprak, ilk olduğu yerdeki gibi bakar gökyüzünün maviliğine ama bu sefer daha tecrübeli daha sakin daha güçsüz..
dokunmaktan korktuğumuz şeyler aslında
o kadar da acı vermez insana
acı nedir ki
gülün dikenin batması mi
yüreğin istemsizce ağlaması mi
yoksa özlem dolu amansız bir bekleyiş midir acı?
Özlemin buruk bir tadı var, hele senin özlemenin. Bir kokusu var, bütün çiçeklere değişmem. Bir ışığı var, bir rengi var seni özlemenin, anlatılmaz. Verdiğin bütün acılara dayanıyorsam, seni özlediğim içindir. Beklemenin korkunç zehri öldürmüyorsa beni; seni özlediğim içindir. Yaşıyorsam; içimde umut varsa, yine seni özlediğim içindir. Seni bunca özlemesem; bunca sevemezdim ki!
Ümit Yaşar Oğuzcan