İnsan olmak, tamamlanmış bir varlık olmak değil; kendi eksiklerini severek, kendi yolculuğuna tanıklık etmektir oysa.
Varoluşun en temel sorusunu soramayan ruh, bocalar. "Ben neyin hikayesiyim" demeyen, kendi kalemini bırakır başkalarına; öyküsünün yabancısı olur. Başkalarının sözlüğü ile adını koyan, kendi dilini unutur.
Gerçek olanın değerini yitirdigi yerde,"gibi" olan yüceltiliyor. Sevmiş gibi yapanlar, hissetmiş gibi yapanlar, düşünmüş gibi yapanlar...
