gecelerce kollarında uyusam
ancak geçer yorgunluğum
dudaklarını kana kana içsem
belki diner susuzluğum
gözlerinle başlarsam her güne
rast gider her işim
yanındayım dersen eğer
uçar gider tüm korkularım
Birazdan ışıklar yanacak sevdiğim. Varsın karanlık olsun. Aynı göğün altındayız ya... Nabızlarımız birlikte vuruyor ya... Güzelliğini, doyumsuzluğunu, ebediliğini biliyorum. Bu karanlığın ortasında karıncaların kıskanacağı bir gayret içindeyim. Biliyorum ki, ışıklar yandığı zaman, bir daha çözülmemek üzere ellerimiz birbirine kenetlenecek ve acunda bizim töremiz işleyecek. Seni boşuna mı seviyorum sanıyorsun?