büş
@ezeldenebede
bir ihtilâl daha var
Şu anda okuduğu kitap
Bir zaman
Ölmeye vaktim mi vardı seni sevmekten
Sayfa 173
Reklam
Bu ilk aldanışım değil
Bu ilk sönüşü değil umutlarımın
Ben bu denizin son kıyısıyım
Bir cam kırıldı uzakta
Ta uzakta, içimde bir cam kırıldı
Bütün şiirler anlamsız şimdi
Resimler renksiz, şarkılar ruhsuz
Hiçbir şey artık avutamaz beni
Bakın, bir çağ devriliyor içimde sersefil
Son şair de kırdı son kalemini
Sayfa 171
Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette
Bendeydi özlemlerin en korkuncu
Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan
Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu
Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu
Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim
Biri vardı ağlayan gecelerce
Biri vardı sana tutkun; o bendim
Sayfa 165
Artık uzak bir anıdır huzur ve sükûn
O büyük yangın başlamışsa yürekte
Bir gün gelir de bu çaresizliğin
Aranır bütün tesellisi ölmekte
O yerde sevilmek de yalan sevmek de
Nereye baksan diz boyu karanlık
Boşuna bir ışık arama göklerde
Her şeyinle aşkın içindesin artık
Sayfa 40
Rüyalar, mantığın kendisinin henüz ulaşamadığı loş alanlara ışık tutar.
Reklam