ezel dogan
@ezelf
19 okur puanı
Mayıs 2025 tarihinde katıldı
"Bu gece günceme yazacağım."
"Neyi?"
"Ateşten eli yanan çocuğun ateşe doymadığını."
Sayfa 68
Reklam
Yüzlerce anı, binlerce kelime, birkaç bakış... Hepsi ürkek. Onu gerçekten tanıyan herkese karşı ürkek. Dışarıdan sağlam durmuş, sert durmuş diye gelen geçen basmak istemiş sanki üstüne; engel olmuş olabildiğine.
Sayfa 167
Her şeyin paramparça büyürsen bir bütün olmayı dener durursun hayatın boyunca.
Sayfa 150
Kunt'a neden bu kısacık zamanda âşık olduğumu biliyordum. Çünkü annemin yıllar geçerken eksilttiği şefkat, abimin gittiğinde yok ettiği güven duygusu, babamın hiç olmayan ama hep hayalini kurduğum sarsılmaz gölgesi... Hepsi, bir yabancının avucunun içindeydi.
Sayfa 147
Beni şımartıp o zehirli hisle göklere çıkaranlar neden kanatlarımı kesip düşürdü bu şehrin ıslak, bozuk, sert asfaltına? Ben yürürdüm, emeklerdim geçerdim bir şekilde; şimdi bulutların üstünü gördüm, sokaklara ayak basmak istemiyorum.
Sayfa 129
Reklam