Karanlığın insanı delirten bir ihtişamı vardır
Yıldızlar, aydınlık fikirler gibi
tavanda salkım salkım
bu gece dağ başları kadar
yalnızım.
Çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından,
dudaklarımda
eski bir mektep türküsü
karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim,
gözlerim, gözlerini arıyor durmadan;
nerdesin? Attila İlhan
“Ne korkunç, bir başına düşünmek şimdi seni,
daha da korkunç, bir başına değilsen oysa.
Ne acı bu denli geç rastlamak sana ve böylesine erken ayrı kalmak sonunda. Andrey Voznesenski