"Artık pek de umursamıyorum insanları Lina, hepsi gidici ne de olsa. Canım da yanmıyor öyle eskisi gibi, o kadar yanmış ki zamanında, külleri kalmış şimdi. Bir rüzgarlık ömrü var küllerimin, sonra bitecek her şey, gökyüzüne süzüleceğim. Tamamen yok olduğumu sanacaklar ama rüzgar her estiğinde gözlerine hücum eden toza toprağa karışıp, ağlatacağım onları. Ağlattıkları kadar ağlayacaklar da bilmeyecekler."