Söylediklerimizi duyduklarımızdan çok daha fazla, yazdıklarımızı okuduklarımızdan çok daha fazla, gönderdiklerimizi bize ulaşanlardan çok daha fazla unuturuz, bu yüzden yol açtığımız kırgınlıkları pek hesaba katmaz, buna karşılık kendi kırgınlıklarımızı önemseriz, dolayısıyla hemen herkes birilerine karşı hınç besler.
Bana bakışından anlarım, ama belki tam da bu yüzden anlayamam, beni bakışıyla yanıltmaya çalışacağı için. Benim kendi hafızamda bile bana ait olan ve olmayan çok şey var. Kim bilebilirdi, kim bilir, kimse bilmez.
Ben zihinden geçen her şeyden, hatta zihnin henüz bilmediği şeylerden korkmayı öğrendim; çünkü hemen her zaman, zihne ulaşmadan, zihinden geçmeden önce her şeyin zaten oralarda bir yerde olduğunu gördüm. Bu yüzden de yalnızca düşünülen fikirden değil, düşünceden önce gelen, ondan daha eski olan şeyden de korkmayı öğrendim. Çünkü kendi kendimin ıstırabı ve ateşiyim ben.