Kitap içinde kitap diyebiliriz Leylan için. Seher ve Devran kitaplarından sonra kaleme daha da asılmış belli ki Demirtaş. Sürükleyici, yalın bir dille anlatılmış. Kendi kültürünü,dilini, toprağını göze batmadan ve bir mesaj verme kaygısı gütmeden, önyargıyla yaklaşacakları haklı çıkarmadan çok güzel yazmış kutlarım. Hikayenin sonunda yani Bedirxan öldükten sonra kitap kapağını kapatan Kudret'in, arkadaşının kitabıyla ilgili fikrini bilmek ya da Kudret ve Serap'a yazılmış mutlu bir sonda okumak isterdim. Yine de çok beğendim.