Ezgi
@ezgisbooks
11 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Kitabı bir kasımda bitirmiştim. Bir ay önce. Kitap yorumu yazmak için baya geciktim anlayacağız. Bir sürü bahanem var ama sanırım en geçerlisi; kitabı okuduğumdan beri Calamity hakkındaki düşüncelerimi toplayamamam. Özellikle Sissoylu'yu okuduktan sonra kitaptaki her şey gözüme batmaya başladı. Aynı zamanda Eda'da kitabı okumaya başladığı için her şeyi tahmin ettiğini filan söylüyor. Bu yüzden bu kitap hakkında kafam bayağı bir karıştı. Kendimi "Acaba ben mi abartıyorum?" diye düşünmekten ALAMADIM. Sonra dedim ki, yoo. Yani kitap gayet de güzel o Eda'nın komplo teoriciliği yapmasından kaynaklanıyor. Ehehehehe
Steelheart güzeldi, Firefight harikaydı, Calamity ise ne Steelheart ne de Firefight'tı. Ya ikinci kitaba bu kadar yükselince son kitabın beklentimin altında kalacağını fark etmiştim ama yine de... ne bileyim, insan üzülüyor.
Bildiğiniz gibi, ikinci kitapta Megan muazzamdı! Calamity'de ise - özellikle başında- bana biraz geçiştirilmiş gibi geldi. Yani kitabın ortalarında gücünü birazcık bile kullandığında zorlanması ama kitabın başında yaptıkları... Bilemiyorum... Yine de kendisini ikinci kitapla hatırlayacak ve favori karakterlerim arasında kalması için Calamity'i unutacağım. Unutmak demişken, yani Brandon herhalde Megan'ın güçlerini nasıl daha karmaşık yapabilirim diye uzun uzun düşünmüş. O nasıl bir Epik'tir.
Bu kitapta, seri boyunca beklediğimiz bir şey oluyor. David sonunda Epikler'e karşı hastalıklı bir hayranlığı olduğunu kabul ediyor. Alıntılarda zaten var ama o Epik'ten imza istemesi ve alt satırı okuyana kadar bunu yaptığına gerçekten inanmam.
Firefight'ta ekibe katılan Mizzy de kitaba ayrı bir ruh katmıştı. Megan'a karşı tavrı ve onunla olan bölümleri okumak -daha doğrusu David'in tepkilerini okumak- aşırı eğlenceliydi. Abraham ve Cody geri gelince
Ezgi
Yaa bahsettiğiniz yeni seri hangisi acaba? 2017den beri çıkmıştır diye ümit ediyorum
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Eveeet!
Distopik kitaplar okumayı sevenler buraya! Yazarımız, sizi tam manasıyla bir distopyanın kucağına bırakıyor.
Öncelikle ; Bir sabah uyanıp kendinizi paralel bir evrende hayal edin. Alışmış olduğunuz her şey kanunlar, yasalar, dinler, inanç şekilleri her şey tek kalemde tuzla buz olmuş. Sıkı yönetimin en üst düzey şekli baş göstermiş ve akıllara duygunluk veren yasaklar gündemde.
Esasında distopya gibi görünen bu kitap, okudukça geçmişte ve günümüzde birçok ülkenin başına gelen sıkı yönetimlerden sonra insanların yaşamış olduğu baskının, zulmün, diktanın, en net halini yansıtıyor. Okurken hiç yabancılık çekmiyor, bir çok yasağın günümüzde hala uygulandığını hayretle fark ediyorsunuz. Çünkü yaşadıklarımız, okuduklarımız, gözlemleyebildiklerimiz bizi zulmü nerede görse tanır hale getirdi.
İnsanoğlu yüzyıllardır, gücü elinde bulunduran küçük bir zümre tarafından yönetiliyor. Kişiler, yönetimler , yönetim şekilleri değişse bile bu hiç değişmiyor. İnsanoğlunun en büyük zaafı maalesef ki iktidar hırsı. Gücü elinde tutan zümre en dürüst kişilerden dahi oluşsa (-ki ben hiç görmedim böylelerini) mutlaka zaaflarına yenik düşüp, sistemin gereğini yaparak, zulmün su yüzüne çıkmasına neden oluyor. Güç=İktidar=Hırs=Aç gözlülük bu şekilde katlanarak ilerliyor ve maalesef ki birçok örneğine her gün şahit oluyoruz.
Kitapta ayrıca, çok fazla gözümüzün içine sokulmasa da inceden inceden feminist dokundurmalar yapılmış ki çok yerinde olmuş. Yaşadığımız ülkeyi ele alacak olursak, Türkiye de 2017 yılında kayıtlara geçen kadın cinayetlerinin sayısı 409, bu demek oluyor ki kadınlarımıza sahip çıkamıyoruz! Sadece kendi ülkemizde değil, dünyanın bir çok yerinde feminist grupların ortaya çıkasına sebep sizce nedir? Kadını bir meta, yalnızca üremek için kullanabileceği bir seks objesi
Ezgi
Sonu gerçekten sinirimi bozdu, masal gibi bitmesini beklemiyordum ama sonu için hayal ettiklerimin gerçek olup olmadığını merak etmek ve sürekli ne olmuş olabileceğini düşünmek beni çok sinir etti