Bir bilim adamı "en şaşırtıcı gerçek"diyerek tüm canlıların sönmüş yıldızların atomlarından oluştuğunu anlatıyordu.Yıldızlar bizzat içimizdeydiler.Bizler yıldız tozlarından oluşuyorduk.
Ne kadar uğraşırsak uğraşalım,sonsuza dek ortada bir yerde,aslında hiçliğin ortasında kalakalmıştık.Her yönde genişleyen hiçlikle çevrelenmiş,açık mavi bir noktada yaşamak hoşuma gitmiyordu.
İnsanlar konuşmasalardı,kendi yaşamlarının sesini daha iyi duyabilirlerdi.İnsanlar konuşmasalardı,bir şey söylediklerinde,söylemeyi seçtikleri şeyler önem kazanırdı.