"Düş kurmaya başladığım zaman hayaletler görünüyor gözüme. Birileri uğruyor bana, seslerini duyuyorum, müzik sonra, ve bana öyle geliyor ki bir ormanın içinde, bir deniz kıyısında yürüyorum...
Bir defasında çarkın dişlisinin durduğunu, bu karşı konulmaz gidişte bir kez, yalnızca bir kez, rastlantının, şansın bir şeyleri değiştirmiş olduğunu öğrenebilirdim. Bir kez! Bu bana yeterdi sanırım. Gerisini kalbim hallederdi.