Feyzullah
@f5feyz
146 okur puanı
Aralık 2017 tarihinde katıldı
Prefrontal korteks; bilinçli karar, düşünce, akıl ama aynı zamanda gelecek ve planlama bölgesi. Bir insana bir takvim, hatta sadece gelecekte gerçekleşecek bir olay verdiğinizde, o zamana kadar prefrontal korteksini oyalamış olursunuz. Sistem insanlara sürekli yeni dönem, dönem içerisinde takvimler, sene sonlarında sınavlar, yıllar sonra gidilecek yeni hedefler ile bir ömür oyalar. Gözünüzü kapatıp açtığınızda diploma almışsınızdır. Hâlâ bitmez, hâlâ çoğunluğa yeni sınavlar ya da takvimler verir.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sistem içerisinde bu tür uygulamalardan ne kadar çok olduğunu düşünün: okul zili, notlar, teneffüs, karne, disiplin, ödüller, cezalar, sınavlar, diploma vs. Sürekli takvimler ve ilerleme. Bu arada, evet, Sistem’in ikinci planı da budur. Prefrontal korteksi iki şekilde oyalayabilirsiniz: korteksi aşırı kullanarak ya da takvimler çıkararak.
12 yıl her sabah kalkıp okula giden biri, hayatın kalanında işletme, fabrika, ordu veya diğer tüm sistemler içerisinde bu alışkanlığını devam ettirebilir. İlk kez sabah erken kalkması 20 yaşında iş hayatına başlayacak biri için sürpriz olsaydı, tek sektörde tek çalışan bulunamazdı. Hayatınızın kalanına ne iş yapacak olduğunuz Sistem’in umurunda değildir. Sistem, toplumun çoğunluğunun yaşama ihtimali olduğu hayata göre toplumun tamamını hazırlar. Her sabah uyanma, trafik ve bir yere varma çabasıyla başlar.
Sistem’in işlevi, koca bir nesli sabah erkenden okula götürmek ve tüm dersleri işlemek değildir. Sistem’in asıl işlevi, koca bir nesli sabah erkenden okula götürmektir. Dersler işlenmese bile olur, kaldı ki, görüldüğü üzere 12 yıl eğitim alan bir gencin basit bir matematik işlemi yapması bile beklenmediğine göre, Sistem’in çabasının bu yönde olmadığı anlaşılır.
ABD ordusunda, savaş mühendisliği yapılırken, üniversiteden askere gelen kişilerin tetiğe basarken oldukça tereddütlü oldukları fark edildi. Savaşta, olabildiğince düşünmeden hareket etmesi gereken askerlere sahip olmak önemliydi. Yapılan araştırmalar sonucunda bir keşif yapıldı. Askerlere, talimlerde aralıksız ve sürekli ateş etmeleri söylendi. Sabit bir hedefe sürekli atış yaptılar. Düşünmeden, ısrarla ve tekrarla atışlar yaptılar. Zamanla, otomatik sistemleri prefrontal kortekse baskın geldi ve düşünme süreci devre dışı kaldı. Artık, ne zaman ellerine silah alsalar, tetiğe basmak oldukça kolaylaşmıştı.