Fatih Ozan
@f_ozan
17 Eylül
3 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Sanki Big-Bang gibi bir şey olmuş da akabinde sessizlikte asılı kalmışım gibi... Sabit bir hızda düşüyorum. Bir süre sonra o sabit hıza da alışmışım ve düşmek korkutmuyor. Bitmeyen bir düşüş hali, nereye düşüyorum belli değil.
Reklam
Bir yanda hayatın bütün güzellikleri, güzel insanlar, güzel içkiler ve güzel sohbetler. Sanki güneş daha önce gözüme bu kadar parlak görünmemiş gibi. Öyle bir yaşama sevinci. Tarottaki aşıklar kartını, " ah aşk var :) "diye yorumlayabilecek kadar zevk veren bir umursamazlık. Diğer bir yanda sürekli bir partiküllerine kadar yok olma isteği. var olmanın getirdiği keder. Arafta geçirilen saatlerle manasız güne "lanet olsun!" diyerek başlamacalar. Mutfakta çay koyarken ağlayıp iki saniye sonra aptal bir şakaya kahkaha atmak gibi ufak tatlı delirmeceler. Sonsuz bir parabol.
Şöyle arkama bakıp yaşadıklarımı düşününce kendimi dünyanın en şanssız insanı gibi hissediyorum. Sonra bunlardan türlü mücadelelerle yüzeye çıkabildiğim aklıma geliyor. Hala gücüm var diyorum hala. Hayat diyorum hayat bir gün beni de güldürebilmeli. Gülümsemekten vazgeçemiyorum.
Hayatımın son 3 yılı Sisifos’ o kadar benziyor ki.
Ey Adem! Yazgının Sisifos'tan ayrı olduğunu kim söyledi sana? Hani şu ömrü boyunca bir kayayı dik bir dağın doruğuna yuvarlamaya mahkum edilen bahtsız. Ne zaman doruğa ulaşsa kaya elinden kaçar ve Sisifos her şeye yeniden başlamak zorunda kalır. Yolu yok! Bulup buluşturacak, gerekirse borç harç denkleyeceksin. Umut edeceksin. Çünkü Güneş yalnızca ‘umut edebilme kabiliyeti olan’ insanların yüzü suyu hürmetine doğar.
Karamsar olmaya hakkın yok! İyi olacağız, iyi..
Rus klasiklerindeki karakterler gibi hissediyordu kendini; yorgun, yoksul, fakir, düşünceli ve çaresiz.