Binlerce can yıkanamadı.Çünkü su yoktu.Tankerle getirilen su cansız bedenleri yıkamaya yetmiyordu.Bir süre bekleyen cenaze sahipleri kefensiz bir şekilde , perdeye, halıya , battaniyeye sarılı yakınlarını görmüyordu. Bir tahta parçası bulabilirse parsel ve hüzünle isimlerini yazarak oradan ayrılıyorlardı.
Kitabı ben babamın tavsiye üzerine öğrendim , ısrarla kitabı aldırmak istedi. Neden bu kadar ısrar ettiğini bilemiyordum ta ki araştırıp öğrenene kadar . O kara günü mü desem o sabahı mı desem yaşayan biri olarak her okuduğum cümlede o anı tekrar tekrar ve tekrar yine yaşadım.Kitap o gün bizim başımıza gelenleri olduğu gibi yansıtıyor. O gün eksik olan herşey o kadar doğru ve gerçek olarak yansıtılmış ki kitabı okurken şüpheye düşmüyorsunuz . gsm operatörlerinin yetersizliği , enkaz altında kalan canlarımızın neden ne şekilde can verdiği dürüst olarak anlatılmış . anlatan her ailenin o gözyaşlarını bende okurken hissettim . Memleketimin günlerce isminin geçmemesini hala hazmedemiyorum bizi kendimizle bıraktıkları o günleri aşamıyorum . Yanımızda battaniyelerde çıkan cesetlerle bizim psikolojimizin normalleştirilmesini kabul edemiyorum. Bu günü yüreğiyle elinden gelen bütün çabasıyla anlatan dokunan Serhan Askere sonsuz teşekkürler ediyorum .
Acı YorulduSerhan Asker