"Dağlarda yapılan çatışmalarda her iki tarafta birbirlerine ağır hakaretler savurur. Amaç siperdeki düşmanın gururuna yenik düşerek ortaya atılmasını sağlamaktır. Gurur kırılır, insan öfkelenir. Hareket etmek ister, hissettiği duyguyu bir an önce sonlandırmak ister. İradesi zayıf olan meydana atlar. Gerisi basittir. Tetiğe basarsın, mevzu biter. Bu dağlarda herkes iyi atıcıdır Menderes. Metelik kadar yerini göstersen vururlar. Zeybeği zeybek yapan sabrıdır, mücadele gücüdür, ihtimamlı tavrıdır."
Basitçe sorulursa Rum kimdi, Türk kimdi? Zamanda yeterince geriye gidildiğinde insanoğluna yüklenmiş tüm milli sıfatlar bir çıra gibi hızlıca tutuşarak kaybolmuyor muydu?
Tarih boyunca Ege’de adalet arayan her genç soluğu Aydın Dağlarında almıştı. Batı Anadolu’nun kaderi böyleydi. Zamanla bir otorite haline gelen zeybekler bölgede konar göçer yaşayan Yörüklerin ve yerleşik köylülerin koruyucuları haline gelmişti.