Twitter gibi siteler bize “takip edilecek yeni kişiler“ önerirken, bunu daha önceki takip, beğeni ve diğer siber hareketlerimizi baz alarak yapıyorlar. Çoğunu bilinç dışı olarak sergilediğimiz gelişigüzel davranışlarımız, biz farkında olmadan belli bir zaman sonra internette “ne ile karşılaşacağımızı“ belirlemeye ve sınırlandırmaya başlıyor. Bir çok bilgi ve görüşten istifade edeceğim derken kendimizi, sesi pek bir hoşumuza giden kısır “yankı odaları“ içinde buluveriyoruz.
Keşke herkes kendi içsel deliliğini bilse ve onunla birlikte yaşamayı öğrense. Dünya daha kötü bir yer mi olurdu? Hayır insanlar daha yürekli, daha mutlu olurlardı.