Loc’hlaith
@falka
Reklam
Oysa benim kimim kimsem kalmadı,
çünkü, son desteğim de gitti
kopartılıp zorla benden!
Ama hayır, asla gelecekte, bir çatı altında
kalmayacağım, bunlarla birlikte ve burada kapının eşiğinde yığılmış halde
hayatım solup gitsin kederle.
İşte bu yüzden, siz içerdekiler hadi, öldürün beni rahatsız ediyorsam sizleri!
Çünkü bir hayır işlenir öldürülürsem eğer ve sadece işkence sayılır
yaşamak.
Yaşama arzum kalmadı hiç!
Ah zavallı ben! Sevgili Orestes, nasıl da mahvetti beni ölümün! Gittin ve yüreğimdeki son umudu da söküp aldın oradan;
kendime sakladığım biricik umudu, hayatta
kalıp intikamını almak için babamın ve benim, işi
bitmiş olanın,
tekrar geri geleceğin umudunu. İyi de şimdi
nereye gitmeliyim?
Kimsesizim; hem senden hem de babamdan
yoksun ve hizmet etmek zorundayım gene, en nefret ettiğim insanlara,
katillerine babamın!
Anne kanı güçlüdür! Fenalık da görse çocuklarından nefret etmez hiçbir zaman onlardan!
Reklam