Merhaba dostlarım, ismim Samet Çoban. Henüz keşfedilmemiş bir yazar, ve şiddet karşıtı bir Wing Chun dövüşçüsüyüm. Beyinlerinizde -önce kendi beynimde- bir ışık yakmak ve keşiflerimi sizlerle paylaşmak istiyorum.
Anne sevgisi koşulsuzdur, çocuğu var olduğu, olduğu haliyle sever. Çocuk anneyi başlarda sıcaklık, doyma ve keyif hali olarak algılar. Memeyi, anneden ayıramaz.
Çocuk; annem yemeğimi yersem gülümser, ağlarsam beni kucağına alır, kakamı yaparsam beni över. Tüm bu deneyimler netleşerek şu yargıda toplanır: Seviliyorum. Seviliyorum çünkü annemin çocuğuyum. Seviliyorum çünkü çaresizim. Seviliyorum çünkü güzel ve dayanılmazım. Seviliyorum çünkü annemin bana gereksinimi var. Daha genel bir formülle söylersek: Ben olduğum, böyle olduğum için seviliyorum.
Erich Fromm - Sevme Sanatı
Sevme Sanatı
Nasıl Bağışlayabilir ki İnsan, Kendisine Kötülük Eden Elin, Sahibine Ettiği Kötülüğü;
Eğer acı çeken bir dostun varsa, dinleneceği yer ol acısının; ama adeta sert bir yatak gibi ol, bir sahra yatağı gibi: en çok böyle faydan dokunur ona.
Ve bir dostun kötülük yaparsa sana, de ki: "Bağışlıyorum seni bana yaptığından ötürü; ama kendine yaptığını - nasıl bağışlayabilirdim ki bunu?"
Böyle dile gelir tüm büyük sevdalar: bağışlamayı ve merhameti de aşar onlar.
-Böyle Söyledi Zerdüşt - Nietzsche-
Böyle Söyledi Zerdüşt