Bir de, Ali’nin gözlerine bakarak, yıllar geçer, insanın saçları beyazlar, sakalları beyazlar da, gözleri niye beyazlamaz, gözleri hala böyle siyah, böyle koyu, böyle eskisi gibi tutan şey nedir? diye düşünüyordum. Her şey ezildiği, ufalanıp çürüdüğü halde gözler nasıl olur da böyle kalabilir? diye düşünüyordum.
İçim titredi, içim kesik kesik konuştu:
Ah Ali, sen gittiğinden beri—-
Ali yirmi üç yıldır—-
Ali dile kolay, tam yirmi üç yıldır—-
Ali seni düşünmeden geçirdiğim bir gün bile olmadı.
Seni en az bir kere bile hatırlamadığım bir gün bile olmadı.
Okuduğumuz şiirlerden en az birini kendime tekrar etmediğim tek-bir-gün bile olmadı.