Zeynep
@fanizeynep
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Kitapla ilgili bir inceleme yazısı yazmayacağım. Ama bu kitabın ben de uyandırdığı en büyük his şimdi beraber olduğumuz çok sevdiğimiz içinde huzur bulduğumuz arkadaş grubunun engellenemez bir dağılmaya mahkum olmasının verdiği acı. Herkes gibi demeyeceğim bazı insanlar arkadaşın dostun verdiği hazzı bilmez ne yazıktır onlara. Ama sanırım her şey gibi aile gibi sağlık gibi hayat gibi bir gün huzurumuzun hepsini kaybedeceğiz. Umarım bizi biz yapan yaşamamız için sebep olan her şey bir gün bitecekse de acısız bir şekilde biter.
Kitap için de şunu söyleyebilirim, daha önce hiç Amin Maaoluf okumamıştım ve bunun için çok pişman oldum. Evet hissedilen bir din ve özellikle İslam düşmanlığı var. Hatta doğulu olmanın verdiği bir isyan da var. Tahmin ediyorum ki aslında çoğu yazar gibi karakterin bize hissettirdiği çoğu şey aslında Maaolufun kendi düşünceleri. Çok uzatmadan bitiriyorum. Ne din ne İslam nefreti değil saygıyı ve hatta tercihe bağlı olarak sonsuz sevgiyi hak ediyor. Onun haricinde eğer çok değerli dostluklarınız varsa bu kitap size biraz acı verebilir. Olsun ama okuyun yine de..
İyi okumalar.
Harun Reşit günlerden birinde Behlül Dânâ'yı kabristanda ölülerin kemikleriyle oynarken görmüş ya Molla Kasım. Sonra da hayretine dayanamayıp sormuş. "Hayrola Behlül, böyle ne arıyorsun?" "Babanızın kemiklerini!" diye cevap vermiş Behlül ve ilave etmiş; "Ama hangisinin kölelerine, hangisinin babanıza ait olduklarını bir türlü anlayamıyorum."
