Ve herkes öldürür sevdiğini,
Bunu böyle bilin,
Kimi hazin bir bakışla öldürür,
Kimi latif bir sözle,
Korkaklar öperek öldürür,
Yürekliler kılıç darbeleriyle!
Kaliteli bir ilişkinin ölçütü ne kadar uzun sürdüğü değil, birlikte olunan zamanların iki tarafa ne kadar iyi geldiğidir.
Ama zamanla insanlar değişir, ilişkiler bozulur. Buna rağmen “Bırakmamam, ayrılmamam gerekli" gibi düşüncelerle sana ve bazen karşındaki insana da zarar veren ilişkiye tutunursun. Hâlbuki elinden geleni yapmana rağmen düzelmeyen bir ilişkiyi ite kaka devam ettirmeye çalışmak bir başarı değil bağımlılıktır.
Senden kendisi için hayallerinden vazgeçmeni isteyen insanın genelde tek vukuatı bu olmuyor, çünkü bu sevme değil kontrol etme girişimi. Ve kontrol etme girişimleri her seferinde artar ve gittikçe senin daha az kendin olmanı gerektirir.
Aslında neye layık olduğunu belirleyen şey senin ne hissettiğindir. Eğer sen layık değilim diyorsan, layık olmuyorsun ve çevrendeki insanlar da sana öyle davranıyor. Eğer ben bunu hakettim, bu bana yakışıyor diyorsan çevrendeki herkes yine sana hak veriyor. Yani bu bir cesaret meselesi.