Bende Bir Zamanlar Bir İnsan İdim....Alıntı
Seyyid Nesimi, 14. yüzyılın sonları ve 15. yüzyılın başlarında yaşamış, önemli bir Azeri Türk şairi ve mutasavvıftır. Alevi-Bektaşi kültürünün yedi ulu ozanından biri olan Nesimi, Hurufilik mezhebinin önde gelen temsilcilerindendir.
Hurufilik, ilk olarak Fazlullah Hurufi tarafından ortaya atılmış ve onun öğrencileri tarafından yayılmıştır. Hurufilik, harflerin sembolik anlamlarına büyük önem verir ve İslam’ın esaslarına aykırı olduğu iddia edilir.
Hurufilik, kelamın (Allah'ın sözü) evrenin asıl özü olduğunu savunur ve bu düşünce, tasavvufun genel ilkeleriyle örtüşür.
Nesimi’nin doğum tarihi kesin olarak bilinmemekle birlikte, 1369 civarında Azerbaycan'ın Şamahı kentinde doğduğu düşünülmektedir.
Asıl adı İmadeddin Nesimi olan şair, gençlik yıllarında Arapça ve Farsça dillerinde yetkinlik kazanmış ve çeşitli ilim merkezlerinde eğitim almıştır. Nesimi’nin şiirleri tasavvufi öğretilerle doludur ve Hurufilik mezhebinin sembollerini ve felsefesini yansıtır. Aşk, ilahi aşk, varoluş ve insanın özü gibi temaları işleyen şiirlerinde Türkçe, Arapça ve Farsça dillerini ustalıkla kullanmıştır.
Nesimi'nin en bilinen eseri "Divan" onun edebi dehasını ve tasavvufi derinliğini yansıtan önemli bir eserdir. Ayrıca "Mukaddimetü’l-Hakayık" adlı eseri, Hurufilik öğretilerini ve sembollerini açıklayan felsefi bir çalışmadır. Nesimi, özellikle Azerbaycan, Türkiye ve İran’da büyük saygı görmüş, şiirleri ve öğretileri yüzyıllar boyunca tasavvuf edebiyatının önemli bir parçası olmuştur.
Nesimi’nin "Enel Hak" anlayışı, vahdet-i vücut felsefesine dayanır.
Bu felsefeye göre, evrendeki tüm varlıklar, tek bir varlığın, yani Allah’ın farklı tezahürleridir. İlk olarak Hallâc-ı Mansûr tarafından kullanılmıştır. Mansûr, bu sözüyle Allah’ın insanın içinde olduğuna ve her varlıkta O’nun bir tecellisi